Ախ, երազանք ո՞րտեղ էիր,
երբ սիրտս կոտրվեց,
Երբ աշնան տերևաթափի հետ
արցունքս գլորվեց,
Իսկ առատ գույներիցաշխարհս գունաթափվեց:
Ամեն թոշնած ծաղկի հետ
սրտիցս մի իղձ պոկվեց,
Ամեն անձրևակաթիլի հետ
ներսս արտասվեց…
Ա~խ աշուն, դաժան էիր այս տարի,
Ներում չխնդրես, էլ երբեք ետ մի´ արի:
Комментариев нет:
Отправить комментарий