Կա´մ մանկությունից շատ է անցել, Կա´մ էլ իսկապես իմ ընկերներն են երազուրաց…
Ու փոխվում են նրանք, փոխվում անվերադարձ… Ու ես էլ չեմ գրում հեիքաթ նրանց մասին, ուր քայլում ենք ձների մեջ մենք միասին…
Հեքիաթս գնաց անդարձ…
Հեքիաթս գնաց անդարձ…
Դու ` անշտապ, իսկ դու կամա~ց-կամա~ց հեռանում ես այն ամենից` ինչը մերն էր…
Չիրականացավ մեր հորինած ո´չ մի հեքիաթ…
Կա´մ դու իրոք արդեն շաա~ատ ես անցել քեզ ներելու իմ սահմանը,
Կա´մ ես իրոք էլ ուժ չունեմ քեզ սպասելու, քեզ սիրելու, քո հորինած հեքիաթները լսելու…
Գիտեմ մի բան` ես չեմ կարող դառնալ քեզ պես, դառնալ`ոչինչ…
Կա´մ կուրությունը հոգու հատուկ է հիմարներին ,
Կա´մ պարզապես սիրել եմ քեզ… Ծիծաղում եմ ես ինձ վրա` ողջ կյանքում մեռա արժեքներից խոսելով ու հանկարծ գտա մի բան քո աչքերում, չէ~… խոսքերու´մ… Դու´ էլ ժպտա դատարկախոս սիրելի ...
Հետո, գիտեմ, արդեն լեզիդ կտաս, կասես` անարժեքը ես´ եմ, որ կա´մ, որ չսպասեցի´…
Ու ես էլի կծիծաղեմ… Ես պիտի սպասեի մինչ որոշեիր կարո՞ղ ես մեկին սիրել ինձ պես,
թե ո´չ,
ուժ ունե՞ս պայքարելու մեր անհեթեթ պատմությունից մե´զ իս´կ փրկելու…
Փաստորեն քո աչքերում անարժեք գտնվաեցի, քանի որ սիրտ չունեցա, չսպասեցի մինչ զվարճանաս, մինչ կշտանաս էժանագին արարքներից, աղջիկների´ց էժանագի´ն ...
Կա´մ մանկությունից շատ է անցել, կամ էլ ես´ եմ երազուրաց ... Ես քեզ սիրել շա~տ եմ ուզում առաջվա պեե~ես, պարզ ու մաքուր, անվերջ ու շաա~տ առաջվա´ պես… բաըց ոչինչ անել չեմ կարող…
Դիմավորիր քո´ իսկ ասած խոսքերը` << Մարդ պարզապես չի կարող սիրել , երբ հեռու է >> :
Դու հեռու չէիր, երբ գնացիր, դու հեռու ես հենց այս պահին, այսքան մոտիկ, այսքան ուրիշ, կողքիս կանգնած` դո´ւ… հեռու ես …
Կա´մ սերն իրոք 3 տարի է տևում, կամ էլ ժամանակը, ինչպես բոլորին, ինձ էլ հաղթեց, բայց մի տարբերությամբ ` ոչ թե փրկեց, այլ սպանեց…
Մի բան է մնում միայն` վերականգնել հոգին, պարզապես կարել և վերջ, կրկին դառնալ հեքիաթ գրող , կրկին դառնալ ձյունը լսող, սպիիիտա~աակ ձյան երգը երգող, ու մոռանալ վերջին ամսում անգիր արած ձայնը տհաճ` թկթըկոցը´ ժամացույցի…
Չէ´… Մանկությունից շատ չի´ անցել, ոչ էլ մե´նք ենք երազուրաց, պարզապես տրորել ենք ցեխոտ կոշիկներով ձյունը մաքուր իմ հորինած հեքիաթների, պարզապես լռել է ձայնը իմ ներումի երգերի… Չէ~ , մենք չենք երազուրաց…Ու՞ր ես իմ պահապան հրեշտակ... Ես մնացի իմ ձմեռում նորից մենակ...
