անգի´ն էժանագին

Իմ կեղծ-անկեղծ

Դու իմ անգի´ն էժանագին,

Ո´չինչ չարժող իմ թանկագին,

Ոչինչ չարժող քո բառերը

Ինչու՞  են այսքան ծա´նր կշռում,

Ինչու՞  այսքան ծա´նր նստում

Վաղուց ցաված,վաղուց սառած,

Տեղայնապես անզգայացած,

Բայցևայնպես իմ նրբազգա´ց սրտի վրա…

Դու հասկացո~ղ իմ անմիտ,

Իմ խելացի դատարկամի´տ,

Ոչինչ չասող արարքներդ

Ինչու՞  են այսքան շա´տ խոսում,

Ինչու՞  այսքան ուժե´ղ ազդում

Իմ քարքարոտ,իմ անարև~,

Բայցևայնպես թռիչքայի´ն ճամփի վրա….

Իմ անտաղա~նդ տաղանդավոր,

Հավատացյալ աղանդավոր,

Ինչու՞  է աղոթք-խոստումով լցված գրածդ գիրքը

Դեռ ճշմարտանման, դեռ ազդեցիկ հնչում,

 անգամ հավատ ներշնչում

Իմ` խաբվելուց հոգնած, աթեի´ստ դարձած,

Բայցևայնպես աստվածավա~խ ականջներում…

Դու իմ անգի~ն էժանգին,

Ոչի~նչ չարժող իմ թանկագին,

Այսքա~ն ցածր, այսքա´ն չնչին,

Կեղծ ու շինծու քո արժեքը

Իմ աչքերում բարձրացրի մինչև երկինք…

Իսկ երբ ես էլ թևեր գտա ու բարձունքները սլացա,

 ես հասկացա`

Ջինջ կապույտում քեզ չեմ գտնի…

Դու սողում ես հոգուդ նման սառը գետնին…